Yük ve Eşya Taşınır

Rayların ikiye böldüğü şehirlerde
Kuşlar bile yetişmiyor pencerene
Sana çiçekler taşıyorum utanarak
İçimde hep, tohumun toprağa attığı tekme
Doğuştan sandım alnındaki iz
Hayır, seccaden vermiş ilk hediyeni
Vurmuş ayaklarını taze kunduran
Unutma, yokluk ölçülmez sayıyla
Sokağındaki Arnavut'un vermek için çenesini eline
Çokça sarışın, renkli gözlü, değil sevdiği için seni
Artık titriyor Ali'nin de elleri - Allah, azze ve celle
Merak ediyor kör bir kız güzelliğini
Kalmış gönlü hep aynalarda
Dikilmiş düğmeleri ip beyaz
Yakışıyor zambaklar siyah hırkana
Gelişin bir okul cumasıdır
Açılmış paçalarım, izleri dahil
Terli muskam çarpar göğsümde koşarım
Ardındaki son yazı: Yük ve eşya taşınır
Yeni başlanan defter özeniyle niyetleniyorum dünyaya
Çingene kahvesindeki müzisyenler, o keyifsiz bekleyiş
Bir tüfek atımıyla dağılacak her şey, önce kalbimiz
Şimdi çıksa karşıma ne derim provası
İş formlarına yazdığım tüm dilleri yutarım
Lütfen bayan zorluk çıkartmayın
Ellerinizi tutabileceğim bir noktaya uzatın

 Gökhan Ergür

 İtibar 30. Sayı

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

2.324,70

                                                               Kübra'ya Gözlerin aşkı barındırır Yaz soğuk geceleri Orta doğuda bir çocuk pıt diye ölür Yaşamak zoruna gidiyor Eskiden eşkıyalar olurmuş alıp başını dağa Şimdi gözlerim görmüyor, tutmuyor ellerin Peşinde üç yüz yıllık haydutlar Çadırların yıkılmış unutulmuş saçların örgüsü Vakit dar: günler uzun aylar kara yıllar bitiyor. Sebepleri var bugün doğanların Kendine anlatamadığın kurdun kuşun hikayesi Zamların oluyor kredilerin yıkılmış devletlerin Irmakların akıyor öyle susuz öyle çağlayan Büsbütün yanlışların içinde babama bir şiir yazsam İşler paslı bıçak göğerir dalında kuşlar Şimdi bu şiiri usulca yüzüne okusam Tanır tanrısını her başak Ellerin ellerimde bütün yaz böyle geçmişti Evlendik çocuklarımız oldu garip Açıklarsan kendini bütün sorular cev...
Devamı

BÜYÜK DÜŞEN KAZANIR

  Tüfeğim yok ve yalnızım. Barutu doldurdum Su taşıdım durduk yere ırmaklardan, taşları kaldırım saydım Ceketimi giymeden, çiçeğe selam vermeden, düşünmeden açları Kervan bekledim. Arkadaşlar edindim şarkılarda hicaz Şiir okudum suratlarına, atlarına bindim, çiçekleri suladım Bir gök tanıştırmak için hepimizin avlusunda Bazı arabesk şarkılar dinledin Bir kızı en olmadık tenhada Kollarında bileklikler Haylazlıklar, ilk gençlik yılları, 2009’lar Kayda değer, slow ve karanlık gözlerinde aydınlık bir gülüş Yağmur kuyu yağıyor, adını unutup kan susan saatler Bazı şarkılar arabesk dinledim Gece törpüledim. İçinde kadınlar ve çocukların aktığı Taksim olmadı. Ölmedim. Ama taksitler öteledim Şiir yazdım savaştan dönen zeybeğine Trabzon’a inandım. Savaşlara ve kanın akmasına Sustum. Seçimlere kanmadım: Gloria Levy. Ben susan portakal Sen kavmin rahme dönüşü Konuştum. Bazı böceklerle açıkladım Ömer’i Düştü, kaldırdım. Çıplaktı, giydirdin. Güneşin bilediği tırpan G...
Devamı

Devam Ediyoruz

arkamda üzüntüme dair belli bir delil bırakmadım, çözmüyorum da bu çağı artık, çözmüyorum dursun düğüm düğüm çağ, toparlamıyorum da dağılsın, kalsın kimin üstüne kalacaksa ben nasılsa onu yakalıyorum kendime bakınca, balkonu daha gövdesinden ayrılmamış, boşlukta öylece bizi bekleyen, henüz kurulmamış bir evi, bir ev ki, düşün, yüzüme çarpar yüzün sürekli, bir ev ki, düşün, faturalar bile ödenir aşkla eskidendi, taşı sıksam, şiiri akıyordu sanki, uyanıyordum, tüm türkiye yüzünü yıkıyordu, patrona diyordum içimden, zalime içimden, hayır hayır, insan tek sevdiğine konuşmalıdır içinden, en içinden. giydim sıkıntı denilen o yakışıksız ama verimli gömleği, biliyorum sever herkes buralarda vapura yetişmeyi, hiç dilenci görmeden eve dönmek iyidir, iyidir bir şiiri yüzüne söyler gibi bitirmek: sen bu ağrımı şimdi al, al sende devam etsin Orkun Elmacıgil İtibar 31. Sayı Nisan 2014
Devamı