SAR SİYAH ŞALI DÜŞ YOLA

Fatih Kınalı’ya

Conte de L’Incroyable amour - 1991

Yokmuş gibi harcayacaksın elindeki son şarjörü

Yokmuş da orada açıyormuş gibi bir leylâk 

Acem ve kadınları yürüyorken yalınayak 

Gözlerin önünde konuşur gibi bir yanardağ 

Şeritler geçiyor üstümüzden, otobüs durakları, sirenler 

Elâ gözlü bir yar geçiyor yar üstüne, oradan dönmek olur

Ak gerdanı upuzun gece sökülmüş bir ucundan

Oradan tutmak olur, düşmek peşine, sürüleri çevirmek 

Yüzyıldır küfleniyor ve kılıçlar, öfkelerin gül gül dökülüyor 

Saraylarda üşüyensin, kral gömen halklarsın

Törenlerin sevdasız geçilmez, kalelerin yakılmaz 

Türlü savaşlar geçmiş başından 

Bir sancıyı genişlettiğin doğru 

Şu sınırı kilitleyesi, bu kapıyı açasın gelir 

Üşüyesin gelir, yanasın 

Bu biriken yaraları çekip gidesin gelir 

Zırhını savurup tam sıvışacakken çiçeklerin solası

Dünya kavuştuğun yer kadardır 

Sar siyah şalları düşelim yola 

Dişlerin sıkılması elbet bir gün bitecek 

Şen şakrak günlerin dolacak yeniden 

Aklında hep yurdunu arayan şarkılar

Bizi bütün gün kıyılara sürecek 

Hep yeniden başlamak gerek 

Ayırmak ölümle tehdidi birbirinden 

Yukarıdan sere serpe indiğin yokuşlar 

Sesi sinmiş taşların bir kenarda öylesine 

Katarlar kadar yorgun ve argın 

Yaz henüz bitmemişken 

Yağız delikanlılar bağbozumunda 

Bu incirleri patlayasın gelir 

Ücra bir kasabada bir ağaç seni bekleyesi 

Serin sulardan içesi, tutup eğleyesi 

Şu işleri bi’ yoluna koysak 

Avunup çöllere gidesin gelir.

Ali Yıldız

BİRNOKTA EDEBİYAT DERGİSİ 226. Sayı