DURUMLAR BÖYLE
Ben böyle bilmedim böyle yaşadım
Dağlarım olmadığı için tüfeğe hasret
Toparlanmadığım için geri döndüm
Bu yol başı bu heyûlâ bu katran
Durup bu kendine seslenecektin
İğdiş canı çekiliyor sessizce bekârların
Toynakları gümbürtülü yürüyor bazı sabah
Tellerde çamaşırları gün boyu kuruyarak
Faizlerle ölümler artarak çoğalıyor
Ben böyle bilmedim
Bir baharsa onu kucaklayıp
Bir antlaşmaysa sevmek bütün uçurumlara
Sırtında taşınır aşk; anons edilir, süre verilir
Devam edilir
Bırak şehrin sıkıntısı uğuldasın yüreğinde
Boğazına dursun yediğin lokma
Vergilerin çoğalsın surların yıkılsın
Çınlamasın yüreğindeki mızrap
Kim bilir beklediğin kervanları gelecek
Ali YILDIZ
BİR NOKTA EDEBİYAT DERGİSİ 221. SAYI
Yorumlar
Yorum Gönder